THE FURIOUS คนเดือดระห่ำ หนังที่เหมือนเอา The Raid, SPL และหนังแอ็กชันฮ่องกงยุคทอง มาปั่นรวมกันแล้วอัดไนตรัสเข้าไปเต็มถัง

‎

แค่เห็นชื่อ Kenji Tanigaki คนคอหนังบู๊ก็น่าจะรู้แล้วว่านี่ไม่ใช่หนังแอ็กชันตลาดๆ ที่เอาการตัดต่อเร็วๆ มาหลอกตา เพราะผู้ชายคนนี้คือหนึ่งในเบื้องหลังสำคัญของฉากต่อสู้ระดับตำนานจากแฟรนไชส์ Rurouni Kenshin, SPL และ Twilight of the Warriors ที่ขึ้นชื่อเรื่องความดิบ ความหนัก และความรู้สึกว่า “ทุกหมัดเจ็บจริง”

‎

‎สิ่งที่ THE FURIOUS ทำได้โคตรถึง คือการทำให้ “ความเจ็บ” กลายเป็นส่วนหนึ่งของฉากแอ็กชั่น หนังไม่ได้สร้างพระเอกให้เป็นยอดมนุษย์ที่เดินผ่านกองทัพศัตรูโดยไม่เป็นอะไร ตรงกันข้าม ยิ่งสู้มากเท่าไร ยิ่งเห็นร่องรอยของความเจ็บปวดมากขึ้นเท่านั้น โดนต่อยก็เซ โดนฟาดก็ล้ม โดนรุมก็แทบเอาตัวไม่รอด แต่สิ่งที่ทำให้คนดูเอาใจช่วย คือถึงจะเจ็บแค่ไหน ตัวละครก็ยังเลือกที่จะลุกขึ้นมาสู้อีกครั้ง

‎ในขณะเดียวกัน ฝั่งผู้ร้ายก็ไม่ได้ถูกลดทอนให้เป็นกระสอบทรายเดินได้ ลูกน้องแต่ละคนพร้อมเข้าปะทะแบบถวายหัว จำนวนที่มหาศาลบวกกับความดุดัน ทำให้ทุกการเผชิญหน้าเต็มไปด้วยแรงกดดัน เพราะต่อให้เก่งแค่ไหน เมื่อเจอคนหลายสิบคนพร้อมกัน ความเจ็บตัวคือสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

‎นี่คือหนังที่ทำให้คนดูรู้สึกถึงน้ำหนักของการปะทะจริงๆ หมัดไม่ได้ลอยผ่านหน้า ศอกไม่ได้เฉียดตัว เข่าไม่ได้แตะเบาๆ ทุกอย่างถูกส่งออกมาด้วยแรงปะทะที่สัมผัสได้

‎จนบางจังหวะเหมือนคนดูนั่งอยู่ข้างเวทีและรับแรงกระแทกไปพร้อมกับตัวละคร ความยอดเยี่ยมของหนังจึงไม่ได้อยู่ที่ว่าใครชนะใคร แต่อยู่ที่การทำให้คนดูเชื่อว่า ทุกคนกำลังแลกกันด้วยเลือด เหงื่อ และความเจ็บปวดจริงๆ

‎ทุกหมัดถึงอก ทุกศอกถึงซี่โครง ทุกเข่าถึงตับไตไส้พุง ทุกแรงกระแทกส่งตรงถึงกระดูก และไม่มีใครเดินออกจากสนามต่อสู้ได้โดยไม่ต้องจ่ายราคานั่นคือความเจ็บปวด

‎นี่คือแอ็กชันที่ไม่ได้ขายความเท่ แต่มันขายความหนัก ขายความเจ็บ ขายความบ้าคลั่งของคนที่พร้อมจะลุกขึ้นสู้ต่อ แม้ร่างกายจะพังจนแทบไม่เหลือเรี่ยวแรง และนั่นเองที่ทำให้ฉากต่อสู้ทุกฉากของ THE FURIOUS ถึงอกถึงใจคนดูอย่างแท้จริง

‎

‎THE FURIOUS ไม่ได้มีดีแค่ฉากต่อสู้ที่ดุดัน หนักหน่วง และแลกกันด้วยเลือดกับเหงื่อเท่านั้น แต่สิ่งที่ทำให้หมัดทุกหมัด มีความหมาย คือการสร้าง “เดิมพัน” ให้กับตัวละคร

‎หนังทำให้คนดูไม่ได้แค่อยากเห็นพระเอกซัดผู้ร้าย แต่ทำให้เราเป็นห่วงคนที่อยู่ปลายทางของภารกิจ ทั้งลูกสาวและนักข่าวสาว ที่ถูกจับเป็นตัวประกัน จนทุกนาทีที่เวลาผ่านไป กลายเป็นแรงกดดันที่ถาโถมใส่คนดู ที่ลุ้นฝากพี่เอกที่ฝ่าดงผู้ร้าย และฝั่งตัวประกันที่ขออย่าให้เป็นอะไรไป

‎

‎ยิ่งพระเอกอัดผู้ร้ายล้มลงมากเท่าไร ความสะใจก็ยิ่งเพิ่มขึ้น แต่ในอีกด้านหนึ่ง ความรู้สึกๆแกว่งไปมาระหว่างความเดือดของฉากแอ็กชัน และความอึดอัดจากสถานการณ์ตัวประกัน นี่คือเหตุผลที่ฉากบู๊ของ THE FURIOUS ไม่ได้เป็นเพียงการโชว์คิวต่อสู้ แต่เป็นการต่อสู้เพื่อคนที่รัก ทุกหมัด ทุกศอก และทุกหยดเลือดนั่นเอง

‎อีกหนึ่งฉากที่โคตรบ้าคลั่งและดุดันที่สุดของเรื่อง คือฉากที่ทุกฝ่ายเปิดศึกตะลุมบอนกันแบบไม่มีใครยอมใคร ทั้งฝ่ายพระเอก ฝ่ายผู้ร้าย และพี่โล้นฝ่ายบ้าดีเดือดไม่เอาใคร ต่างพร้อมใจกันปล่อยของแบบสุดตัว จนสนามต่อสู้ วงแตกขนาดย่อมที่พร้อมระเบิดใส่กันเองได้ทุกเมื่อ

‎ซึ่งแม้จะเป็นฉากที่มีคนอัดกันมั่วไปหมด แต่กลับไม่รู้สึกมั่วเลยแม้แต่นิดเดียว ทุกหมัด ทุกศอก ทุกการพุ่งชน ถูกออกแบบมาอย่างแม่นยำราวกับโดมิโนที่ล้มต่อกันเป็นทอดๆ ความยอดเยี่ยมของฉากนี้ไม่ได้อยู่ที่ว่าใครต่อยแรงกว่ากัน แต่อยู่ที่การออกแบบจังหวะการเคลื่อนที่ของตัวละคร ทุกคนมีหน้าที่ของตัวเอง ทุกคนกำลังสู้เพื่อเป้าหมายของตัวเอง และทุกแรงปะทะส่งผลต่อคนรอบข้างตลอดเวลา

‎

‎ถ้าจะให้เปรียบเทียบแบบดิบๆ เถื่อนๆ เหมือนกำลังเห็นฝูงสัตว์นักล่า ถูกปล่อยเข้าไปอยู่ในกรงเดียวกัน ต่างคนต่างพร้อมกัดคอกันทุกเมื่อ

‎นี่คือคิวบู๊ที่เต็มไปด้วยความโกลาหล แต่เป็นความโกลาหลที่ถูกควบคุม ออกแบบ ดีไซค์ไว้อย่างยอดเยี่ยม ดิบ หนักหน่วง และบ้าคลั่ง

‎และเต็มไปด้วยแรงปะทะที่ทำให้คนดูสัมผัสได้ถึงน้ำหนักของทุกหมัด ขอยกให้เป็นอีกหนึ่งฉากในตำนานภาพยนตร์

‎

‎THE FURIOUS คนเดือดระห่ำ คือหนังแอ็กชันที่จัดเต็มทั้งความดุดัน ความบ้าคลั่ง และคิวบู๊ที่หนักหน่วง ทุกหมัด ทุกศอก ทุกแรงปะทะสัมผัสได้ถึงความเจ็บจริง ไม่มีใครเป็นอมตะ ไม่ว่าพระเอกหรือผู้ร้ายต่างต้องแลกด้วยเลือด เหงื่อ และบาดแผล หากคุณเป็นคอหนังบู๊ที่ชอบฉากต่อสู้แบบถึงเนื้อถึงตัว เน้นสตันท์จริง คิวบู๊จริง และความมันส์แบบไม่ประนีประนอม

‎